№ 35 сентябрь 2012


«Кристинæйы хуызы раздæхт Мæдинæ»

Къуындæг уавæрты цардысты Томайты бинонтæ – 
фондзуæладзыгон хæ-дзары сын уыдис иуагъуыстон фатер, хæрз чысыл къуым та фаг кодта хæринаггæнæнæн æмæ хæрæндонæн. Уыдис дзы æмæ дзы абон дæр ис дыууæ æнæкъæлæт бандоны. Уæддæр Валодя (адæм æй хонынц Вовæ) æмæ йæ бинойнаг Куыдзион Зинæ сæхи хуыдтой амонддæын. Куыд фæзæгъынц, кæрæдзиуыл æрхъæцмæ нæ хъæцыдысты, ахæм уарзон-дзинад æмæ æмбарындзинад уыди се 'хсæн. Афæдзæй- афæдзмæ рæсугъддæр æмæ æмбаргæдæр кодта сæ иунæг чызг, сæ царды ныфс Мæдинæ. Сæххæст ыл дæс азы. Бинонтæ æнхъæлмæ кастысты дыккаг сывæллонмæ. Цыбыр ныхасæй, Вовæйæн йæ хъæздыгдзинад æмæ амонд уыдысты йæ бинонтæ…

Уалынмæ Беслæны æрцыди, æгас дунейы адæмты зæрдæтæ чи банкъуысын кодта, ахæм æвирхъау цау. 333 адæймадæы кæм бабын, уыдонимæ баца-рæфтыд Вовæйы къона дæр. Лæгсырдты къухæй фæмард сты йæ æнхъæлцау цардæмбал Зинæ æмæ дæсаздзыд чызг Мæдинæ… Цыппар къулы астæу зыбыты иунæгæй баззади дзыназгæйæ Вовæ. Йæ цæссыг нæ хус кодта йæ рус-тыл.

Йæ зæрдæйы рыст Вовæ «ныгъуылын» кæнын райдыдта хъæбæр нозты агуывзæйы. Цыппар азы дæргъы уыдис ахæм уавæры. Йæ сæрызонд дæр йæ бынаты нал уыди бынтон. Йæ фатеры æмæ фондзуæладзыгоны цæрдæыты æхсæнадон хæдзары къултыл ауыгъд уыдысты Уастырдæийы нывтæ. Вовæ-иу сæ æриста, зёххытыл сё хоста, къæхтёй  сё къуырццытæ кодта:

– Кæм дæ, Уастырдæи, кæм дæ, Хуыцау? Кæм стут, нæ дзуæрттæ? Кæд искуы стут, уæд нын цæуылнæ бахъахъхъæдтат нæ бинонты?

 

Ахсарбек Ахполов: «Искусством надо жить»

«Нет пророка в отечестве своем» – пожалуй, эта фраза как нельзя лучше отражает ситуацию в культурной жизни нашей республики. Наши оркестры выезжают в соседние регионы, с успехом собирая залы. Творческая молодежь, осознавая свою абсолютную невостребованность, покидает родную республику с надеждой найти работу в столице. Непростая ситуация у нас и в области изобразительного искусства: пока проходят «распиаренные» и раздутые симпозиумы так называемого «современного искусства» (результаты которых вы можете лицезреть в зонах отдыха нашего города), нормальное искусство находится… ну, вы поняли. Разумеется, наши художники ищут пути признания своего творчества подальше от республики. И находят! Как, например, Ахсарбек Ахполов. В последние годы в Москве и Санкт-Петербурге прошло немало выставок с участием его работ, и, похоже, художник и не думает останавливаться на достигнутом. В преддверии выставки Ахсарбека Ахполова и его супруги Ульяны Гончаровой мы побеседовали с ним  о дальнейших творческих перспективах, о культурных катаклизмах в Осетии и о многом другом.

 
<< Первая < Предыдущая 1 2 Следующая > Последняя >>

Страница 2 из 2